Terapia Integracji Sensorycznej (SI) jest wykorzystywana jako uzupełnienie standardowej fizjoterapii, zwłaszcza u dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi, trudnościami w koordynacji ruchowej oraz problemami z przetwarzaniem bodźców sensorycznych. Jej celem jest poprawa sposobu percepcji, modulacji i interpretowania informacji płynących z poszczególnych układów sensorycznych, przede wszystkim przedsionkowego, proprioceptywnego i taktylnego (dotykowego), co wpływa na jakość wykonywanych czynności ruchowych.
Terapia SI skupia się na rozwijaniu kontroli stabilności posturalnej, stabilizacji centralnej, koordynacji ruchowej, planowania motorycznego (praksji) oraz kinestezji i czucia własnego ciała w przestrzeni.Terapia obejmuje aktywności związane z utrzymaniem równowagi, zmianami pozycji ciała, skokami, wspinaniem czy pokonywaniem torów przeszkód. Dodatkowo, metoda ta koncentruje się również na poprawie sprawności manualnej, koordynacji wzrokowo-ruchowej, precyzji ruchów rąk i palców oraz umiejętności niezbędnych do wykonywania czynności dnia codziennego, w tym zadań szkolnych, takich jak pisanie, rysowanie, wycinanie czy manipulowanie małymi przedmiotami. Dzięki odpowiednio dobranym aktywnościom sensoryczno-ruchowym możliwe jest wspieranie harmonijnego rozwoju funkcji motorycznych i zwiększanie jego samodzielności.